Estás utilizando un navegador obsoleto. Este u otros sitios web pueden no ser mostrados correctamente.
Debes actualizarlo o utilizar un navegador alternativo.
Debes actualizarlo o utilizar un navegador alternativo.
Servidores dedicados potentes y seguros
- Iniciador del tema Islobri
- Start date
En hostzealot puedes elegir configuraciones avanzadas con discos NVMe, RAM DDR5 y más.
hungghiepx
New member
Həmin gün şəhərə köçdüm. Balaca bir otaq kirayələdim, çantamı yerə qoydum, ətrafa baxdım. Dörd divar, bir pəncərə, köhnə bir çarpayı. Bütün həyatım bu qədər idi. İyirmi beş yaşım var idi, cibimdə bir neçə manat, ürəyimdə böyük ümidlər. Kənddən gəlmişdim, şəhərdə iş tapıb qalmaq istəyirdim. Atam demişdi: "Oğul, get, öz yolunu tap". Anam ağlamışdı yola salanda. Mən də getdim.
İlk günlər çətin oldu. İş axtarırdım, tapa bilmirdim. Günlər keçirdi, pul azalırdı, ümid də azalırdı. Bir axşam otaqda tək oturmuşdum, kefim çox pis idi. Telefonu götürüb internetə baxdım, nəsə axtarırdım, nə olduğunu bilmirdim. Bir reklam çıxdı: "mostbet yuklə, uduşları qazan". Dayandım, baxdım. Düşündüm, bəlkə sınayım, bəlkə qazanım. mostbet yuklə etdim, proqramı yüklədim, qeydiyyatdan keçdim. İçimdə bir həyəcan var idi.
İlk uduşum həmin gecə gəldi. Az idi, amma gəldi. Sevindim, düşündüm ki, bəlkə bu mənim şansımdır. Ertəsi gün yenə oynadım, yenə uddum. Üçüncü gün də. Pul yığılırdı, ümidim artırdı. Düşündüm ki, iş axtarmağa ehtiyac yox, mən burada qazana bilərəm. Səhv idim, çox səhv.
Bir həftə sonra itirməyə başladım. Əvvəl az, sonra çox, sonra hər şeyi. Qazandığım hər şey getdi, öz pulum da getdi. Borclanmağa başladım, kiçik borclar, böyük borclar. Oturub ağladım, səhərə qədər ağladım. Səhər açılanda qərar verdim, dayanacam. Üç gün dözdüm, dördüncü gün yenə başladım. Yenə uddum, yenə itirdim. Bu dəfə daha çox itirdim.
Bir ay keçdi. Otaq kirayəsini verə bilmədim, ev sahibi qapını döydü. Dedim: "Pul yox, bir az gözlə". Dedi: "Gözləyə bilmərəm, çıx get". Çantamı yığdım, çölə çıxdım. Küçədə qaldım, gecəni parkda keçirdim. Səhər açılanda bir restoranda iş tapdım, qabyuyan. Az maaş, ağır iş. Qəbul etdim, başqa çarə yox idi.
Restoranda işləyirdim, gecələr orada yatırdım. İş yoldaşları yaxşı insanlar idi, kömək edirdilər. Bir ay belə keçdi, maaş aldım, yeni otaq tapdım. Kiçik, təmiz, sakit. Düşündüm, hər şey yaxşı olacaq. Amma mostbet yuklə etdiyim proqram hələ telefonda idi. Bir axşam yenə açdım, yenə oynadım. Bu dəfə uddum, çox uddum. Sevindim, düşündüm ki, bəlkə şansım döndü.
Sevincim uzun çəkmədi. Həmin gecə hər şeyi itirdim, qazandığımı da, öz pulumu da. Yenə borc, yenə ümidsizlik. Restoranda işləyirdim, amma beynim oyunlarda idi. Bir gün müdir yanına çağırdı, dedi: "Sən yaxşı işləmirsən, get". Çıxdım, küçədə qaldım. Yenə park, yenə skamya, yenə aclıq.
Üç gün küçələrdə gəzdim. Yemək diləndim, su içdim bulaqlardan. Gecələr soyuq idi, yatmaq olmurdu. Dördüncü gün bir qoca yanıma gəldi. Oturdu yanıma, çörək verdi, su verdi. Dedi: "Oğul, sən hardansan, niyə beləsən?" Danışdım hər şeyi, kənddən gəldiyimi, iş axtardığımı, oyunlara başladığımı, hər şeyi itirdiyimi. Dinlədi, başını buladı. Sonra dedi: "Mən də sənin kimi idim, otuz il əvvəl. İtirdim hər şeyi, ailəmi, evimi, özümü. Sonra dayandım, başladım yenə. İndi balaca bir dükanım var, çörəyim var, rahatam". Ağladıq ikimiz də. O getdi, mən qaldım.
Həmin gün qərar verdim. Telefonu çıxartdım, mostbet yuklə etdiyim proqramı sildim. Barmağım yanıb-sönən düymənin üstündə dayandı, sonra sürüşdürdüm, getdi. Rahatladım, çox rahatladım. Qalxdım, gəzməyə başladım. İş axtardım, tapdım. Tikintidə iş, ağır iş, amma iş. Başladım, işlədim, yoruldum, yatdım. Oyunlar yox idi, həyat var idi.
Altı ay keçdi. Tikintidə usta köməkçisi oldum, maaşım artdı. Kiçik otaq kirayələdim, orada yaşayıram. Səhər tez qalxıram, axşam gec qayıdıram, yorğun oluram, amma xoşbəxtəm. Pul yığıram, az-az. Bir gün öz evim olacaq, bilirəm. Anama zəng edirəm, hər həftə. Deyir: "Oğul, nə vaxt gəlirsən?" Deyirəm: "Tezliklə, ana, tezliklə".
Bir gün işdən qayıdırdım, yolda bir gənc gördüm. Skamyada oturmuşdu, əlində telefon, gözləri ekranda. Yanına getdim, oturdum. Baxdım, oynayırdı. Salam verdim, başını qaldırdı. Dedi: "Salam". Dedim: "Oynayırsan?" Dedi: "Bəli". Dedim: "Mən də oynayırdım, hər şeyi itirdim". Baxdı gözlərimin içinə, qorxdu. Dedim: "Dayan, hələ gec deyil". Qalxdım, getdim. Arxamca baxdı, heç nə demədi. Bəlkə dayanar, bəlkə dayanmaz. Bilmirəm.
İndi düşünürəm, o yükləmə düyməsi mənim həyatımı necə dəyişdi. Yüklədim, itirdim, sonra sildim, qazandım. O düymə mənə dərs oldu, böyük dərs. İndi bilirəm, həyatda ən böyük uduş özünü itirməməkdir. Pul gələr, gedər. Ev gələr, gedər. İş gələr, gedər. Amma özün itirsən, heç nə qalmaz. Mən itirdim, sonra tapdım. İndi varam, sağam, azadam. O yükləməni sildim, azad oldum. Siz də silin, azad olun.
İlk günlər çətin oldu. İş axtarırdım, tapa bilmirdim. Günlər keçirdi, pul azalırdı, ümid də azalırdı. Bir axşam otaqda tək oturmuşdum, kefim çox pis idi. Telefonu götürüb internetə baxdım, nəsə axtarırdım, nə olduğunu bilmirdim. Bir reklam çıxdı: "mostbet yuklə, uduşları qazan". Dayandım, baxdım. Düşündüm, bəlkə sınayım, bəlkə qazanım. mostbet yuklə etdim, proqramı yüklədim, qeydiyyatdan keçdim. İçimdə bir həyəcan var idi.
İlk uduşum həmin gecə gəldi. Az idi, amma gəldi. Sevindim, düşündüm ki, bəlkə bu mənim şansımdır. Ertəsi gün yenə oynadım, yenə uddum. Üçüncü gün də. Pul yığılırdı, ümidim artırdı. Düşündüm ki, iş axtarmağa ehtiyac yox, mən burada qazana bilərəm. Səhv idim, çox səhv.
Bir həftə sonra itirməyə başladım. Əvvəl az, sonra çox, sonra hər şeyi. Qazandığım hər şey getdi, öz pulum da getdi. Borclanmağa başladım, kiçik borclar, böyük borclar. Oturub ağladım, səhərə qədər ağladım. Səhər açılanda qərar verdim, dayanacam. Üç gün dözdüm, dördüncü gün yenə başladım. Yenə uddum, yenə itirdim. Bu dəfə daha çox itirdim.
Bir ay keçdi. Otaq kirayəsini verə bilmədim, ev sahibi qapını döydü. Dedim: "Pul yox, bir az gözlə". Dedi: "Gözləyə bilmərəm, çıx get". Çantamı yığdım, çölə çıxdım. Küçədə qaldım, gecəni parkda keçirdim. Səhər açılanda bir restoranda iş tapdım, qabyuyan. Az maaş, ağır iş. Qəbul etdim, başqa çarə yox idi.
Restoranda işləyirdim, gecələr orada yatırdım. İş yoldaşları yaxşı insanlar idi, kömək edirdilər. Bir ay belə keçdi, maaş aldım, yeni otaq tapdım. Kiçik, təmiz, sakit. Düşündüm, hər şey yaxşı olacaq. Amma mostbet yuklə etdiyim proqram hələ telefonda idi. Bir axşam yenə açdım, yenə oynadım. Bu dəfə uddum, çox uddum. Sevindim, düşündüm ki, bəlkə şansım döndü.
Sevincim uzun çəkmədi. Həmin gecə hər şeyi itirdim, qazandığımı da, öz pulumu da. Yenə borc, yenə ümidsizlik. Restoranda işləyirdim, amma beynim oyunlarda idi. Bir gün müdir yanına çağırdı, dedi: "Sən yaxşı işləmirsən, get". Çıxdım, küçədə qaldım. Yenə park, yenə skamya, yenə aclıq.
Üç gün küçələrdə gəzdim. Yemək diləndim, su içdim bulaqlardan. Gecələr soyuq idi, yatmaq olmurdu. Dördüncü gün bir qoca yanıma gəldi. Oturdu yanıma, çörək verdi, su verdi. Dedi: "Oğul, sən hardansan, niyə beləsən?" Danışdım hər şeyi, kənddən gəldiyimi, iş axtardığımı, oyunlara başladığımı, hər şeyi itirdiyimi. Dinlədi, başını buladı. Sonra dedi: "Mən də sənin kimi idim, otuz il əvvəl. İtirdim hər şeyi, ailəmi, evimi, özümü. Sonra dayandım, başladım yenə. İndi balaca bir dükanım var, çörəyim var, rahatam". Ağladıq ikimiz də. O getdi, mən qaldım.
Həmin gün qərar verdim. Telefonu çıxartdım, mostbet yuklə etdiyim proqramı sildim. Barmağım yanıb-sönən düymənin üstündə dayandı, sonra sürüşdürdüm, getdi. Rahatladım, çox rahatladım. Qalxdım, gəzməyə başladım. İş axtardım, tapdım. Tikintidə iş, ağır iş, amma iş. Başladım, işlədim, yoruldum, yatdım. Oyunlar yox idi, həyat var idi.
Altı ay keçdi. Tikintidə usta köməkçisi oldum, maaşım artdı. Kiçik otaq kirayələdim, orada yaşayıram. Səhər tez qalxıram, axşam gec qayıdıram, yorğun oluram, amma xoşbəxtəm. Pul yığıram, az-az. Bir gün öz evim olacaq, bilirəm. Anama zəng edirəm, hər həftə. Deyir: "Oğul, nə vaxt gəlirsən?" Deyirəm: "Tezliklə, ana, tezliklə".
Bir gün işdən qayıdırdım, yolda bir gənc gördüm. Skamyada oturmuşdu, əlində telefon, gözləri ekranda. Yanına getdim, oturdum. Baxdım, oynayırdı. Salam verdim, başını qaldırdı. Dedi: "Salam". Dedim: "Oynayırsan?" Dedi: "Bəli". Dedim: "Mən də oynayırdım, hər şeyi itirdim". Baxdı gözlərimin içinə, qorxdu. Dedim: "Dayan, hələ gec deyil". Qalxdım, getdim. Arxamca baxdı, heç nə demədi. Bəlkə dayanar, bəlkə dayanmaz. Bilmirəm.
İndi düşünürəm, o yükləmə düyməsi mənim həyatımı necə dəyişdi. Yüklədim, itirdim, sonra sildim, qazandım. O düymə mənə dərs oldu, böyük dərs. İndi bilirəm, həyatda ən böyük uduş özünü itirməməkdir. Pul gələr, gedər. Ev gələr, gedər. İş gələr, gedər. Amma özün itirsən, heç nə qalmaz. Mən itirdim, sonra tapdım. İndi varam, sağam, azadam. O yükləməni sildim, azad oldum. Siz də silin, azad olun.